Das meisken der taveerne

1.
Het soude een meisken halen wijn:
Het wasser so jente lievekijn.
Vier soudanten ane der banc wachten:
De en bleef in den kelder niet lanc.
Drie deeser die streecken heuren baart:
"Lief meisken, du sijs wel beminnes waert.
Wie onser vieren keis di uut,
Morghen sine vrouw, ende vandaghe sine bruut.
Drie die riepen met vollen mond:
"Geen scoender meiskine upt 't wereldrond,
Comt, scenket ons van den besten in,
Drucket enen onser d'hant als vriendin!"
Drie die trocken ene lodderoogh:
"Ons herteken in vlammen vloogh,
O meisken, doe dit di plesier,
Je wirde van soude tavernier."
Si dede vriendelic allen besceet,
Ende was 't hun drieën lief ofte leet;
Den soude die bevent met haer clonc,
En de stomme sweech, ene hand si sconc!